Search

Δυό λόγια από μια άγνωστη

Ξύπνησα, κάπου μακριά, σε ένα τοπίο μαγευτικό… Δεν υπάρχει πολυτέλεια ούτε ακριβοθώρητες εγκαταστάσεις. Όμως, νομίζω ότι είμαι κάπου στον παράδεισο! Κάπως έτσι πρέπει να είναι… πιστεύω ότι υπάρχει… με απόλυτη ηρεμία και γαλήνη.


Πίνω το καφέ μου αργά -δεν με αγχώνει ούτε ο χρόνος ούτε κάποια επιτακτική υποχρέωση- απολαμβάνω το πρωινό τσιγάρο -δεν θέλω πολλά- και αφήνομαι στο αεράκι, να παρασύρει τις σκέψεις μου!!! Να τις ταξιδέψει στο μαγικό τοπίο, το ακατέργαστο, το πρωτόγονο, το απόλυτα φυσικό, χωρίς καμία τεχνητή παρέμβαση.


Αρνούμαι να σκεφτώ συνειδητά, δεν θέλω να με παρασύρουν σκέψεις τις καθημερινότητας… μόνο το αεράκι και η γαλήνη.


Άραγε, θα καταφέρω ποτέ να είναι όλα μου τα πρωινά έτσι; Κάποιοι δαπανούν τεράστια χρηματικά ποσά για να επισκεφτούν κέντρα ευεξιας του εξωτερικού για να αναζητήσουν τον εαυτό τους και να κερδίσουν την εσωτερική γαλήνη. Εγώ, όμως, ω


Θεέ, το καταφέρνω εδώ, τόσο απλά και ανέξοδα!!!


Ο καφές είναι τόσο πιο γευστικός -είναι η ίδια συσκευασία, πως γίνεται αυτό… Το ξύπνημα τόσο αισιόδοξο και γαλήνιο… εγώ, νομίζω έχω μεταμορφωθεί… τα καλά κρυμμένα κουτάκια της ζωής μου δεν με φοβίζουν πια, ας ανοίξουν, θα τα αντιμετωπίσω. Αραγε, άλλαξα τόσο;; Ξαφνικά είμαι έτοιμη για αυτό που φοβόμουν τόσο καιρό;; Τι διάολο συμβαίνει… δεν θέλω να το αναλύσω, απλά θα αφεθώ στην πορεία που χαράζει η ψυχή μου, χωρίς πίεση και φόβο.


Μικρή, θυμάμαι, ήμουν έτσι… δεν ξέρω πόσα θυμάμαι… αλλά είμαι βέβαιη ότι το έχω ξαναζήσει. Δεν θα φερθώ, όμως, εγωιστικά… συμβαίνουν τόσα γύρω μου… δεν μπορώ να κλείνω τα μάτια μου για πολύ ώρα… Αλλά θα τα αντιμετωπίσω με την ηρεμία που με διακατέχει, η οποία φέρνει στην επιφάνεια τη λογική και αποδιώχνει τον πανικό και την απαισιοδοξία!!


Ναι, σκληρέ και απαιτητικέ χαρακτήρα μου φύγε, δεν είναι δύσκολο τώρα… έστω προσωρινά. Θέλω να καταφέρω να αντιληφθώ ουσιαστικά και να ερμηνεύσω γεγονότα και καταστάσεις της ζωής μου, της ζωής των δικών μου, των αγαπημένων, του περιβάλλοντός μου, της κοινωνίας τα οποία ευθύνονται απόλυτα για την καθημερινότητά μου… αυτή που θέλω να ξεχνάω και φοβάμαι να ξαναγυρίσω.


Η σύγκρουση της απόλυτης ηρεμίας με την ανάγκη αυτή είναι αναπόφευκτη, αλλά τελικά εδώ θα επικρατήσει η λογική μου… θα ξαναγεννηθώ και θα ανακατατάξω τα κουτάκια της ζωής μου… όχι.. δεν θα είναι πια κλειδωμένα αλλά ανοιχτά και θα με συντροφεύουν. Θα είναι οι σύμβουλοί μου, οι πραγματικοί μου φίλοι που θα μου υποδεικνύουν, με τις εμπειρίες του παρελθόντος, τη συμπεριφορά του μέλλοντος!


Ο ουρανός είναι καταγάλανος, το αεράκι εξακολουθεί να με χαιδεύει και να σιγοψυθιρίζει το πόσο όμορφη είναι η ζωή… πρέπει να ζήσω το κάθε λεπτό, να απολαύσω κάθε εμπειρία, να αγαπήσω τον εαυτό μου, να οριοθετήσω και να χαρακτηρίσω τα αισθήματά μου για κάθε άτομο της ζωής μου… να προχωρήσω με τα βήματα που μου υποδεικνύει η καρδιά μου… να αγωνιστώ για τους στόχους μου. Θεέ μου, κάνε να έχω πάντα δύσκολους στόχους, αλλιώς θα είμαι κενή και αδιάφορη για τα πάντα.


Ναι, αυτό είναι… μόνο ένα απόλυτα δυνατό και γεμάτο εγώ μπορεί να προσφέρει αυτή την ηρεμία… μόνο ένα απόλυτα δυνατό και γεμάτο εγώ μπορεί να προσφέρει και να εκτιμηθεί ουσιαστικά από τους άλλους.


Είμαι έτοιμη, δεν απαρνιέμαι το παρελθόν, επαναπροσδιορίζω το παρόν και το μέλλον. Και ναι, αισθάνομαι αισιόδοξη και ευτυχισμένη… Το αεράκι μου το επιβεβαιώνει… Το χάδι του έχει την αίσθηση της αποδοχής και επιβράβευσης… Θα το αισθάνομαι καθημερινά, όπου κι αν είμαι… νομίζω δημιούργησε το δικό του κουτάκι στη ζωή μου, ανοιχτό και πάνω από τα άλλα, για να τα ισορροπεί και να τα γαληνεύει!!!


Είμαι ευτυχισμένη! Είμαστε όλοι ευτυχισμένοι… αρκεί να το συνειδητοποιήσουμε και να το αποδεχτούμε!



Recent Posts

See All

Εκτός Ελέγχου

Ένας τίτλος που μοιάζει να έχει βγει από σειρά τρόμου, κάποιον Κόκκινο Κύκλο ή κάποια Δέκατη Εντολή. Και το τρομακτικό είναι πως, αυτή η πρώτη σκέψη δεν πέφτει και πολύ έξω. Η μέθοδος Επαγωγική ή παρα

Quarantined

Πέρασε καιρός από την τελευταία «μοιρασιά»… «Μοιρασιά» σκέψεων, συναισθημάτων, τετράγωνης - στρογγυλοποιημένης λογικής. Εξελίξεις σε κρατούν πίσω, υποχρεώσεις και άγχη σε προσγειώνουν από το ροζ σου σ